Seorang putranya gugur di Blambangan
Pada suatu waktu di ruang balairung puri di desa Panji, I Gusti Ngurah Panji sedang
menerima punggawa para bendesa lengkap dengan pasukan Teruna Goak. Tidak
terkecuali hadir I Gusti Tamlang Sampun dan I Gusti Made Batan. I Gusti Ngurah
Panji mempertanyakan perihal putra beliau yang ada di Blambangan, antara lain
beliau berkata:
"E, kita Tamlang, angapa dadi tan prāpta anak manira, sang adiry eng
Barangbangan, an wuwus ingundang nguni. Pasobyahannya datĕng rakwânglawad
manira ring Weçakhamāsa. Bĕcik lalayar ing palwa. Wus pantaran ing
Jyeşthakamāsa, dadi durung prāpta anak manira. Lah, cĕttanĕn ri idĕpta!’’
(Wahai engkau Tamlang, mengapa anakku tidak hadir padahal sudah aku undang
dulu. Janjinya menghadap aku pada bulan ke 10. Baiknya , sekarang sudah masuk
bulan ke 11 belum juga datang. Wah apa alasan dirinya!)
I Gusti Tamlang segera menjawab:
"Inggih Gusti Ngurah, manawamangguh kewuh anak I gusti, siddhânglongi
panĕmaya, apan tan ana mātrā ning wrĕttā”.
( Benar Gusti Ngurah, barangkali menemukan kesulitan putra Gusti, sampai tidak
bisa hadir menepati janji, lagi pula tidak ada kabar berita).